B�����t ....... Vrij !
Met erkentelijkheid jegens gezamenlijk
personeel van Lijn 11 in het algemeen
en de Rotterdamse Elektrische Tram
in het bijzonder.
Voor mijn ouders
A minuit tous les pont de la Seine
s'ouvrent
Pour les �trangers les innocents n'existent plus
Als de eerste de beste gewichtsheffer
ging ik zitten
op mijn hurken
Het gevecht v��r mij
Alles voorheen beklemmend
Nu ge�galiseerd
Ik ging zitten en herschreef
Eindeloze melodi�en
Zoete pruimen
Stalen pitten
Gebaren als maten
Als nooit tevoren
Zwevend
Door gedragen sferen
Van kippegaas
Wanneer zullen zij begrijpen
Waarom jij, ontpopte rups
Al na twee vleugelslagen neervalt
Om nooit, nooit weer
Het luchtruim te betreden
Zet nu ogenblikkelijk de taperecorders aan !
Deze melodie speel ik maar ��nmaal met vuur
Daarna is zij voor denktanks en reproducenten
Of dachten jullie dat het gekef en geblaat
van al je ontstemde snaren onopgemerkt bleef
voor een door en door getergd oor ?
Hier is mijn hernieuwde poging tot liefde
Kom bij me zitten, Euterpe, Victoria de Los Angeles
Geef gestalte aan mijn nieuwe symfonie
Tanto, tanto
De fabrikanten van ijswater en mosterdbonbons
Zijn in hun dromen ook aangewezen op jou
O, koningin van duizend onuitgesproken
gedachten
Waarom zweef je niet langer
Door koepels geproportioneerd sigmastof
Laat kleffe spiro�nzymen het vuile werk doen
Spoel toch weg die gebundelde beledigingen
Opgehangen aan een kromme, roestige spijker
Ga terug naar je hutje op het strand
Sluit je oren voor de slordige cantates
Van heel deze prettige scene
Gezellig schnabbelend
binnen de zwarte lijnen
van het afgekeurde sportveld
Nu op dit moment
weet je pas wat je altijd tekortgekomen bent !
Zie het dan
Zie hem dan staan
Het enige wat hij kan zeggen is verbazing en ongeloof
Los nu je belofte in
Betreed de wervelende trappen
Kristallen kroonluchters voorbij
gouden kandelabers
Tapdansend op de gewollen aderen van mijn lid
Je witsatijnen schouders
Nebulae Cinq de Molineux
Champagne Veuve Cliquot
Maar ook jij spijkerbroekenmeisje
en jij herder in je schaapsvacht,
meeracend in de slipsporen van stilstand
Droefgeestig zijn onder je koorkap is geen kunst
Scandeer het in de straten, je martelkreten
Rijd voor de bliksem uit
Voel de knettersprieten van de Arsino�
Lach in Godsnaam tegen me
als ik je tegenkom op een glibberig karrepad,
maar lach
onder Drentse regenhemels
De liefdesgeneratoren van Rome
draaien op halve kracht
en ook de mestvaalten daar zijn leeggepulkt
Wat zou je treuren om een dominee,
die zijn dode zaad als socialisme opgevrolijkt
naar de beurzen stuurt
Wat is het nog waard ?
In de gillende verwording
De blatende ontluistering
Degeneratie van hele geslachten
blijft Lancelot standvastig
Zijn zielekreten zijn ijl
Als ze eens worden verstaan
Steekt een verre vriend
lachend een verse Havana op
O koningin laat hem niet in deze waanzin
achter
laat hem de liefdesspiraal betreden
Helaas koos hij te vroeg voor de verteltrant
van een achttienjarig meisje
Voor hem die God zag is de keuze zo moeilijk
Voor hem geen Champagne d'Amore
Voor hem alleen de waarheid
zonder de catastrofe van beperkingen
Achter de dranghekken van dit onneembare
Topkapi
Zoals gewoonlijk STERK VERDEELD
De gelaagden en gestraalden
En ik
Alleengelaten met de examinator, purgator, promotor
Ik, ik moet langs de zeeppaal omhoog
Dik Trom haalde het ook !
Waaraan stierf de buizerd pappie ?
Waarvan leeft de valk ?
Mag U vragen stellen op welke niemand mij antwoorden durft ?
Wat is er dat wij nog niet van hem weten ?
OPEN ZIJN VUILNISZAK !
KIJK HOE HIJ LEEFT !
Koffiedik
Haren
Zware van Nelle
Gedateerde kurken
Papiersnippers ........ PLAK ZE AAN ELKAAR !
De rest moeten we in zijn toilet zoeken
Ik leerde in zo'n zelfde boemeltrein
wat macht en middel was
Voelen hoe diep het gif zich had gedrongen
Staccato's van gepuntte zinnen
De aanhoudende dreun van een ver emplacement
Luizenplagen
Kwellende claxons
Verbiedend geklop
En .......................
Weg ......... de oneindige deining
van het dubbeltjespaard
Alles eens eeuwig lijkend
Zwanger van opstandige hoop
Alleen in kraambedden uitdrukbaar
Ver, ver weg van dit
alles
blijft een gebroken dichter huilend achter
smekend om de hem afgenomen paradijzen
uitzinnig dankbaar voor de hem gelaten
z��r geringe vrijheid
en bakken vol stappot met sagojus.
Le sang ondule farouche
vers les c�tes d'ennui
Terwijl kolonnes starende masturbanten
Bezit nemen van de heiligdommen
Zou het verraad zijn mijn ogen te sluiten
In dit bezette gebied is spreken zelfmoord
De zonde is zelfverwekkend geworden
Kinderen dragen stiletten
Peuteren de niet ontloken madeliefjes open
Zodra ze het begrijpen
Stuiven zij in groepjes uit elkaar
Weer heeft de grond even geschud
Opnieuw ijlen 750.000 trouwe lezers
van de fluisteraar aan het plein
via medicijnkast naar toilet
Daar opent zich even de muil
van de dampende modderpoel,
schudt de brij zich log in kringen,
golft daarna weer kotsend samen
Terwijl kolonnes starende masturbanten
bezit nemen van de heiligdommen,
dringen anderen door in het stiltegebied.
Vleugels behangen met zuurstokken,
buiken zwaar van toverballen
vernielen ze het allerlaatste stukje natuur
dat in de mens nog te vinden is
Nu direkt nul terug !
met drieduizend pluscontacten opwaarts
Afgewisseld met onberekenbare lanen spiegelschrift
Gangen vol rose neonbuis
Boulevards gekristalliseerde anemonen
een chamadewerk van uitstulpende aarsen
in altijd de zelfde peristaltische zuigdrift
achter een gevel van handgevormde IJsselsteentjes
tussen de subcoulissen van dit toneel,
in toneel,
in toneel.
Blijf je nog lang hier staan
Kom je ooit hier terug
Jantje de Duikelaar
Nog ��nmaal met het hoofd naar de grond
Nog ��nmaal wiegewaggelend
Hum Hum
Dan de
Drup drup
Terug
Dan worden de slaven vastgelegd
aan hun nieuwe onzichtbare kettingen
De zwakken meteen gedood,
de iets sterkeren verkracht
de sterken omgeschoold tot dwangarbeider
En hij, getuige van dit massagraf,
zelf niet al te sterk,
niet bereid zijn krachten te geven
aan hen die dit alles van optimisme voorzien
hij implodeert keer op keer
zonder andere getuigen dan hemzelf
en wat oppervlakkige passanten
in het wegstervende namiddaglicht
van een vale flessenvlakte
Wankelend op zijn laatste hoop
tracht hij
de strohalm te grijpen
die - zinloos ver - omhooggehouden wordt
door een kalende figurant
Onder het blauwe puntdak
de oorlogscorrespondent
Ochtendlicht kwellend zijn cellen
Gevechtsbommenwerpers verscheurend
de grijze septemberlucht
Stralenbombardement op
stralenbombardement
Het meisje op wat vodden in de hoek
lijkt op zijn moeder, zijn zusje, zijn
eerste onbereikbare jeugdliefde
prototype van een gootmodel
uit de wereldsteden
Ze kon net onder zijn winterjas
"Duitsland heeft nooit verloren m'n schatje",
fluistert hij
"Na Hiroshima gingen zij over op andere wapens,
onschadelijk voor de burgerman: de treiterschijf".
Terwijl de mappen diversen steeds dikker
worden
Stroomt over het bleke gelaat van Maria Goretti
zwarte lammetjespap
Ketst nutteloos een stralenbombardement af
op z'n wolframtrui
(electronen via sleepkontakten terug naar moeder Aarde)
Van geld vergeven dwazen draaien intussen
knallende rondjes
op goedkope immitaties van Donar's donderwagen
Slager Varkensoor verkoopt eindelijk
zijn zwarte takshond in rolletjes van tien stuks
NEDERLAND DISNEYLAND
ALICE IN NEDERLAND
HARRY IN WONDERLAND
Ja, dokter
Ik loop met mijn hoofd in de wolken
Donder en gifwolken
De schapenwolkjes zijn allang weggezogen
In de suikerbuik van Adolph Spain,
die nog steeds zuren, basen en logen pist
in de ons geschonken bronnen van de Al-Natuur
O, muzenloze vervuilers
O, gourmets van etter en bloedende tranen
O, magnus incognitus
Hier is een nieuwe speen voor Uw fles
Magicus terror est
Wat wij nu nodig hebben
Zijn gezamenlijke vrouwenstrijdkrachten
ter land, ter zee en in de lucht
altijd paraat met moedermelk, honing en vanille,
swingend op Beethoven 5
Hun kinderen tekenen geen soldaatjes of vliegtuigjes,
maar altijd lijntjes eindigend in cirkels
Zij de neo-superrealisten
Zullen de Martiaanse bordelen niet betreden
Op een verlopen tramkaart
Mijn lichaam vol toegepaste scheikunde
Reed ik nog ��nmaal langs de stapels uitgeblusten
Peddelde met mijn handen
in een lekke kano
langs de leeggeroofde, ondergelopen paleizen
in het laagland
Hier en daar wat mensen
wuivend onder vonkenregens
op bergen smeulende boeken
Over de magnetische velden van Elisi�
kroop ik over een dwangweg
langs de bemoste gevels
van de multinationals
waar in achterkamers
op gouden altaars
Marx bewierookt werd
V��r en achter mij,
met okergele maskers
de levende doden
Ze fluisterden tegen elkaar
met bewegingloze lippen
"Wat doet hij hier ? Hij leeft !"
en sissend tegen mij:
"Ga weg mispunt; je hoort hier niet !"
Op deze mestvaalt bloeit een lelie
die eerst viooltje, daarna orchidee wil worden
.... dat kan, ..... dat kan;
Stuur het concept naar Wageningen !
Drie weken later ...
Zie hier onze nieuwe kasplant
resistent tegen alle denkbare
ziekten, prikkels en leugens
die wij rond Camp David hebben gelegd
Een strobloem; ontdaan van vocht
met behoud van kleur en geur,
maar niet die van tweedehands boeken
In gepantserde kinderwagens
brengen we de Lelietjes van Dalen
van de ommuurde kweektuinen,
langs de electronische wachttorens
direct naar onze geliefden
HIER BLIJVEN WE NIET LANGER !!!!
Het huilende gezicht van Laura
tussen verscherfde oranje uurwerken
De afgehouwen vingers van de schepper
met andere requisieten op een hoop gegooid
Doe geen moeite Ladybird
Met je buik van marsepein
Dit bloedbad,
de bronnen van de Andes,
de tranen van Europa,
zullen nooit, nee nooit
met sterren en strepen
worden gedept
Hiioerrrr miet do noensans !!!
Ollies wart firbronnt
Chili con Carne
Om kwart voor negen zetten wij
de tijdbommen stil
En om kwart over negen
gehen wir nach Canossa
Ainsi disait Zarathustra:
"Canossa wart oek firbronnt"
Wij verbranden alles
All in all in all
All that iest nioewe moett en kraft
Jeugd en Freude
Slingeren we hier voor de meedogenloze
tijdelijk losgelaten gekken
Wees niet bang
( Deze nieuwe vertegenwoordigers
ontploffen vanzelf bij het woord
E - R - U - D - I - T - I - E )
In deze betonnen arena
laten we krankzinnigen en kreupelen los,
vechten zij tegen lammen, doven en blinden
onder striemen van Herz, Ohm en Amplitude
Everyone Insane !
Internationale Tegenwerking en Terreur
Met aan het verzet een zelfzoekende rasp
voor oren, ogen, neus en geslacht,
escargots aan de slokdarmwand,
tarantula's op de toppen van de vortex
en nog veel, veel meer traitarscaaiven
Afvalligen zijn het niet
zij die langs de doornen schuren,
wankelen langs de afgrond,
vechten of sterven
op een slap koord
boven Grand Canyons vol plasma, natrium en clucose
Zij willen Coq au Vin voor de koelies !!
Glimlachend glijden zij af naar de onschuld
met verlies van wapenen,
angst voor verstikking
Zodra zij even de ogen sluiten
slaat het op hol
Zwarte Mustang in Auschwitz
bereden door geflipte amazones
Een infuus Clochemerle voor de dromer
die niet uit, maar middenin het leven springt
Rondom hem altijd die zweetstank
van een leven lang lopen
voor ��n woord
Mr. Tambourineman reist samen met Mr. Jones
in een open Cadillac CD naar Harrar
" Quoi de neuf ? ", vraagt de tuinknecht
Ta geule ! Je est un autre !
Ziggy is the star now !
Sigis ? Fakir ? Chickenstreet ?
" Nee laat maar ", fluistert hij verdrietig.
Ook voor de po�ten van Woodstock
Is de maskerade nu definitief voorbij
Winnaars snel onder erebogen
van nikkelen fietskettingen
naar de loge van rose fondant
Voor de eerst aankomende: de stormbaan
..... vorzichtig ontwijkt hij de strop
loopt daardoor in, .... neeee springt over de valkuil
sterft dan in, neeeee mist rakelings de stroomdraden
rent dwars door de vuren
"De finish ligt achter d�t mijnenveld m'n jongen",
schreeuwt de blikstem
.... hij fluit het galgetouw tot polsstok
De doorbraak lijkt te liggen
achter de komende zonsopgang
- Vergis je niet:
Het strand van Goa
heeft al vele zoekers
naar licht en waarheid
verteerd als de zonnedauw
De vrouw met de zweep
slaat een vreemde, ongepaste maat
op dit barokke krachtveld
waar gevallenen van vroegere ontsnappingspogingen
nog ademen
Stuiptrekkende slachtoffers van de Nixonmortose
op Omahabeach
De Franse apotheker had gelijk
Zij veroverden ons niet met kogels
maar met Cola en reepjes chewing-gum
In de verte gilt zijn moeder:
" Jongen, mijn lieve jongen,
probeer toch liever sterk
dan slim te zijn ! "
Stil maar moeder
Ze hebben voor mij nog altijd
het keuzepakket
Want weet U nog wat het paard zei:
" Ik ben Uw zoon Harry "
Wat antwoordde U ?
" Nee, jij bent mijn zoon niet.
Jij bent een vreemd paard,
een Houyhnhnm !
Ik had een mooie jongen
met blond haar en
sprekende lichtblauwe ogen. "
Intussen denkt zij:
" Zal mijn kindje het overleven
in deze artiestencouveuse
vol schaamluis en bloedzuigers. "
De blikstem:
" Verder lopen m'n jongen
en niet smokkelen !
De laatste vijf kilometer
op blote voeten over glasscherven
Dan nog twee op ��n been en ��n arm
Wanneer je valt trekken wij je wel
Achter een geelrode tractor
door de finish
naar het wildebrassenfeest "
Eindelijk daar
slaat hij de murmelende querulanten
toch niet technisch knock-out
Alleen de touwen trillen wat
de Roy Rogers in de hoek
verzet geen stap
De zaal is leeg
Alleen de Heineken stroomt
in de verte van de trappen
als een waterval
( Langzaam inzoomen op zijn jeugd )
*** Take Five ***
Ik maakte de bijbehorende
ceremoni�le bewegingen
met gekruiste, gespreide
of gebalde handen
wetende iets op te roepen
te jong nog te beseffen wat
uit zelfbehoud vermeed ik:
het dragen van witte jasjes en enig wapen,
Wagner te fluiten voor de ouverture,
maar speelde in een kraakpand
stiekum zijn schoonvader
door de koptelefoon,
gewende het gezelschap
grotere zwijgers zaliger,
bleef hopen op een gelukkige vlucht
glimlachte tegen de ouderdom,
beklom met zuster Anna steeds
dezelfde wenteltrap
Daar, op de trans, kon ik moeiteloos
de waarden onderzoeken,
gegevens verzamelen voor degroteopenbaring,
laden opentrekken en weer dichtgooien,
leugens opblazen tot luchtballon,
wegvaren over Biebelebonsebergen
van rijstebrij
Terug naar Herat !
Daar, alleengelaten door degenen
die mij zeiden te beminnen,
tussen Io Vivat en Internationale,
bevroren mijn tranen in het intergalaktische,
begroette ik als een sphinx de opkomende aarde
Er zou nu wel niemand meer wonen.
Zo maakte ik mij op mijn zevende
schuldig aan afgoderij
( De brandstapel !!!!, joelde het volk)
Werd wegens beklemming van het isolement
in het geheim vrijgesproken van alle schuld
Want:
Het richtte zich tegen niemand
Het was voor niemand
Dan de vogeltjes in de Magnolia
Nu, zoveel eeuwen later
Wil ik dieper en dieper
Dieper dan mijn verdriet
Kom alsjeblieft niet terug
Ook al ben je mij voorbestemd
Alleen voor jou koningin
Laat ik mij gewillig voeren langs
de supernova's van mijn geest
Keer na elke tocht iets jonger terug
Voor een thuiskomst is de tijd nu nog niet rijp
De antennes staan niet in de juiste stand
Ik wacht wel op een nieuwe somnambule
en dan ..... juni
altijd juni
juni altijd !
Laten wij ons laten wiegen
in een bed van liefde, rust
en ritselende bladeren,
beschenen door sprietjes spelend licht,
zwijgend spreken laten onze handen
een taal die wij verstaan
Niets anders dan ons bindt
dan vergeten dagen vol onrust;
voorbije nachten vol fantomen
De koningin van de zomer
draagt haar wijnkruiken aan
Lippen glimmend van genot
Beminnen zal ik je
Ergens in een bosje
Op een bed van zeewier
Onder een keldertrap
Of gewoon in een hotelkamer
van een bijna vergane stad
Een buiging voor de portier
dan een joet
Anders een afgezaagde FN
bij het afscheid
Verder dan met jou koningin
heb ik nooit gereisd
Op die ene keer na
Alleen naar het oosten
... Zij drijft over op een wolk,
strooit vergeetmijnietjes
in de fluitende en
sissende betondorpen
en lost op ...
Dan, staat zij
in paarse tule
aan de horizon
en wenkt duizend achtergeblevenen
naar haar gouden kerker
in het voorgebergte
Zij bruist en gloeit
Glimlachend maakt ze
tartende danspassen
en verdwijnt
Verdwaald in Teheran
zag ik alleen
marmeren facades
Rende door de straten
op zoek naar een toilet
Snelde tussen knedende handen
en de feestverlichting
van de Perzische voornacht
De dronken chauffeur
streelde m'n benen:
" You married ? No ? "
Botsing bij de obelisk !
Ik rende in een kegel
hemels spervuur,
snerpende fluiten,
onophoudelijk
" Wij zijn goed voor onze verdoolden !!
",
gilde het schaap met doorgesneden strot,
bloed gutsend in de afvoer van mijn douche.
= DEZE FILM VERVEELT ME =
" Laten we gaan slapen",
zei ze in gebroken Engels
van onder haar gebloemde sluier,
sleurde me de trappen op
Daarna vuur schietend
naar alle kanten:
" Deze jongen is van mij "
Hijgend in mijn oor:
" Bijt me, bijt me overal,
ik draag geen zwarte lippenstift,
ik ben helemaal echt
Amir Kabir, dood nu de achtervolgers ! "
Nous avons quitt�s nos buts
et flottant sur les vagues
de notre conscience
nous nous dirigeons
volonti�rement
vers l 'inexpliquable
Hallo biechtvader
hallo biechtvader
can you hear me ?
ER ZIJN NOG
14-MILJOEN
WACHTENDEN
VOOR U
Klikklik
Klikklik
Hier biechtvader
on 180 shortwave
I read you loud and clear
Klik ...... klikkik
U luistert naar het antwoordapparaat
der Verenigde Biechtvaders
Wij brengen U deze waterval
van geloof, hoop en liefde
in vier gezellige kleuren:
rood, geel, zwart en oranje
( Waarom komt deze stem
uit een ander tijdperk ? )
B�����������t ........ Vrij !!!!!
Uw zonden zijn U vergeven !
Et cum Banco di Spirito Sancto
per omnia bambini innocenti
morte per il capitalismo !
Ora et labora !
Bocca chiusa !
Am�����hen !
BIND ME VAST
AAN DE ZENDMAST !
Sneller !
Ik kan het niet langer aanzien
Hoe mooie kinderen worden ge�ntoxiceerd !
Zij zal zich opnieuw inspuiten
Zoals de duizenden junkies
Buik aan rug aan buik aan rug
In een waan van liefde
Opgetrokken bebloede benen
Zij spuiten zich in hun borsten
Hun gezwollen zwarte pikken
En als daar geen aderen meer zijn:
in hun ogen !
Knieholte in knie in knieholte
Trillen ze na
In de schaduw
Van de gouden kathedraal
Kon ik het helpen
dat ik kon slaan
op het gladde loketsmoel
blikkend naar een schemerig labyrinth
beleefd lachend
terwijl zij sterft
aan alweer een overdose
Hier in deze rose lava
achter de cokefonteinen
ligt een groene marascinokers
Een supernicht huppelt door de brij
In de ene hand een fles parfait d'amour
in de andere de gesmolten metafoon
wijzend naar een cowboy in de ruimte
Wat zeg je daarvan koningin ?
Genoeg daarover; de tijd dringt
De wekkers staan er op half nooit
en het geheugen is dat van een al eeuwen
rondtollende diersoort op zoek naar
deonbeschadigde delen
van zijn oorsprong
O, heilige profeten van Krypton
O, allerhelderste helderheid van de zin
O, grote goedheid
ik smeek U:
Laat deze gifbron dempen met klavertjes vier
de zwavelman kan nooit nooit nooit
sterk genoeg zijn om de klavieren
van Jutphaas tot Ammerzoden te bedwingen
Hier groeit geen dolle kervel meer, maar haat,
alleen nog haat
besproeid met dik donkerrood bloed
Kom nu dichterbij koningin
Je hoeft niet bang meer te zijn
Het beest is geveld
Daar ligt hij dan
slaaf van het nutteloze
V��r zich het wezen der dingen,
achter zich het onbesprokene
Daartussen is het stil,
op wat gezangen na
Noch de zomer, noch de winter
bleken in staat hem te breken
Hij brak zichzelf
omdat hij begreep
dat oneindigheid slechts is weggelegd
voor enkelingen als hijzelf
Zijn nutteloosheid superieur aan het oneindige
Het tijdelijke mooier dan de stilte van G�reme,
gestalte van collectieve angst,
gravend in rots
Weigering van bevelen
eigen dromen minder
Spelbreker in oppervlakkigheid
Bloemen kreeg hij niet
Hij liet het sober
Men schudde letters uit op zijn graf,
neuriede een bekend wijsje,
streelde zachtjes de stenen borsten
en ging over tot de orde van de dag
Tienmiljoen jaar verder
wordt zijn eerste lichaam gevonden,
nietig fossiel
Zijn linker middelvinger op de hoofdlettertoets,
de rechte wijsvinger nog ergens zwevend
boven de M
Vrouwe Justitia gooit gierend haar blinddoek
af
"Er zaten toch gaatjes in geprikt
Ik heb alles gezien
Naai me nu waar de hele troupe bij is
Naai me nu
alsjeblieft
naai me in m'n oor
Stoot me nu
stoot m'n lever naar m'n hart
spuit je sperma schuin over m'n buik
laat het uitspatten tegen m'n borsten
Dit, dit alles
deze hele schuine, geile bende
is mij meer waard
dan de Corpus Juris
van de sombere zondagen
n'est-ce pas Juliette ?"
"Ik ben nu drie mannen",
glimlacht ze voldaan
en terwijl straaljagers
het rood-wit-blauw
door de lucht trekken
speelt het kind
in het stof voor het lemen huis
met een dode rat
Achter de bleke koontjes
een kern
sneller dan het geluid
Dit kind zal nooit sterven
Dit kind gaat altijd ongrijpbaar
voor sterrenvechter of fantoom
altijd, altijd voor hem uit
als de leugen voor de waarheid .....
de worst voor de hond
Copyright: april
1975�Michel Ball
Top
Poetry Start
Domains